ಭಾರತ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಗಡಿಯಲ್ಲೊಂದು ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ವರ್ಗ!

1935ರಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು 1947ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಈ ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಗಡಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದ ಜನರು ಹರಿಹಂಚಾಗಿ ಹೋದರು. ಕೊನ್ಯಾಕ್, ಖೈಯಮ್ನಿಯುಂಗನ್ ಮತ್ತು ಯಿಮ್ಚುಂಗರ್ ನಾಗಾ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ಜನರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗ ಭಾರತದ ಪೂರ್ವ ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡ್ ನಲ್ಲೂ, ಇನ್ನುಳಿದ ಭಾಗ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರಿನ ನಾಗಾ ಸ್ವ ಆಡಳಿತ ವಲಯದಲ್ಲೂ  (Naga Self Administered Zone - SAZ) ವಾಸಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಂದೊದಗಿತು. ಹೊಸ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು,  ಈ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಾಗಾ ಜನರಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಅಸಮಧಾನ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತ್ತು. ಈ ಸಮುದಾಯಗಳು ಭಾರತ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಜನಾಂಗೀಯ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿಬಿಟ್ಟ ತಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಅಸುರಕ್ಷತಾ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಸಹಜವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಜನರ ಕಳವಳಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸರಕಾರಗಳು ಮುಕ್ತ ಚಲನೆಯ ಆಡಳಿತ  Free Movement Regime (FMR) ಯೊಂದನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿ, ನಾಗಾಗಳು ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಗಡಿ ದಾಟಿ 16 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಗಳ ವರೆಗೆ ಯಾವುದೇ ವೀಸಾ ನಿರ್ಬಂಧಗಳಿಲ್ಲದೇ ಮುಕ್ತ ಸಂಚಾರ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಯಿತು.

ಪೂರ್ವ ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡ್ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾನ್ಮಾರಿನ NSAZ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಗಡಿಭಾಗದ ಜನರಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಕೌಟುಂಬಿಕ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳಿರುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಆರ್ಥಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿಯೂ ಗಡಿಭಾಗದ ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಜನ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅತಿಯಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಗಡಿಭಾಗದ ಜನರು, ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಾರತದ ಗಡಿಯೊಳಗಿರುವ ಜನರ ಆಸ್ತಿ, ಹೊಲ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಗಳು ಗಡಿ ರೇಖೆಯಿಂದಾಗಿ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹರಿಹಂಚಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಕೆಲವರ ಮನೆ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತಿತರ ಸ್ಥಿರ ಆಸ್ತಿಗಳು ಅರ್ಧ ಭಾರತಲ್ಲೂ ಇನ್ನರ್ಧ ಗಡಿಯಾಚೆಗಿನ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರಿನಲ್ಲಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯ್ತು! ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಕಡೆ ಸಲ್ಲುವ ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಸಲ್ಲದ ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ವರ್ಗವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಾಡಾಯ್ತು ಭಾರತ-ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಗಡಿ.  ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಗಡಿಯೊಳಗಿರುವ ಗ್ರಾಮಗಳ ಜನ ತಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಭಾರತದ ಗಡಿ ದಾಟಲೇ ಬೇಕು. FMR ಲಾಭ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಮ್ಯಾನ್ಮಾರಿನ NSAZ ವಲಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. 

ದೂರದ ಬೆಟ್ಟ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನುಣ್ಣಗೆ ಕಾಣುವ ಹಾಗೆ ಗಡಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಕಲ್ಪನೆ ಸೊಗಸಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಗಡಿಭಾಗದ ಜನರು ಪಡುವ ವ್ಯಥೆ ಅನುಭವಿಸಿದವರಿಗೇ ಗೊತ್ತು. ಒಂದೇ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಭಾಷೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಷ್ಟೇ ಏಕೆ ತೀರಾ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿಕರಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಎರಡು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗಡಿಗಳು ಇವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಪೂರ್ವ ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡಿನ ಭೂ ಲಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಜನಸಾಂದ್ರತೆ ಹಂಚಿಹೋಗಿರುವ ರೀತಿ ತಿಳಿದ ಮೇಲಷ್ಟೇ ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಗಡಿ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಕನಿಷ್ಟಪಕ್ಷ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ. ಪೂರ್ವ ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡ್ ಗಡಿಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ನಾಲ್ಕು ಜಿಲ್ಲೆಗಳು: ಮಾನ್, ಟ್ಯೂಯೆನ್ಸಾಂಗ್, ಕಿಫಿರೆ ಮತ್ತು ಲಾಂಗ್ಲೆಂಗ್ ಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟು ದೂರ ಮತ್ತು ವಿಪರೀತ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು. ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳ ಅವಗಣನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿಯ ನೆರಳು ಕಾಣದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿವು. ಮಾನ್ ಜಿಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನ್ಯಾಕ್ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಿದ್ದು, ಈ ಕೊನ್ಯಾಕ್ ಜನಾಂಗ ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡ್ ಮತ್ತು NSAZ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲೂ ಗಣನೀಯ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಮೂರನೇ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗದಷ್ಟು ಖೈಯಮ್ನಿಯುಂಗನ್ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು NSAZ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದು, ಮಿಕ್ಕವರು ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡಿನ ಟ್ಯೂಯೆನ್ಸಾಂಗ್ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಯಿಮ್ಚುಂಗರ್ ಜನಾಂಗ ಟ್ಯೂಯೆನ್ಸಾಂಗ್ ಮತ್ತು ಕಿಫಿರೆ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಾರೆ. 

ಗಡಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ  ಬೇಲಿ ಹಾಕಿಸುವ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಸರಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಬೆಂಬಲವೂ ಇದೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿರುವ ಭಾರತ-ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಗಡಿಭಾಗದ ಜನರು ತೀವ್ರ ಅಸಮಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೊಸದಾಗಿ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಸರಕಾರ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಗಡಿ ಬೇಲಿ ಕಾಡು ಮತ್ತು ಭೂಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಿಂದ ಗಡಿ ಭಾಗದ ಜನರನ್ನು ವಂಚಿತರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭಯ ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಜನರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇದೇ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸಮಾಜದ್ರೋಹಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ನಾಗಾ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ರೊಚ್ಚಿಗೆಬ್ಬಿಸಿ ಸರಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿದ್ದೇ ಇವೆ. ತಣ್ಣಗಾಗುತ್ತಿರುವ ನಾಗಾ ಬಂಡಾಯಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವ ಕೆಲಸ ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಚ್ಚರಿಯೇನಿಲ್ಲ. ನಾಗಾ ಬಂಡುಕೋರ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಾರತ ಸರಕಾರ ಶಾಂತಿ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾಗಾ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರ ವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಭಾರತ ಸಿದ್ಧವಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರದೇಶ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಿಂದಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಜನ ದಂಗೆಕೋರರು ಮತ್ತು ಉಗ್ರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಬಹುದು. ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಭದ್ರತಾ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಸದ್ಯದ ವಿರೋಧಾಭಾಸ

ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಪ್ರಮುಖ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರ ಭದ್ರತಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ತಳುಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ. ಗಡಿಭಾಗದ ಜನರ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾದ ಮುಕ್ತ ಗಡಿ ಸಂಚಾರದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ಥಳೀಯರು ನಿಷಿದ್ಧ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ದುರದೃಷ್ಟಕರ. ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತಿತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಲು ದಂಗೆಕೋರ ಗುಂಪುಗಳು ಮುಕ್ತ ಗಡಿ ಸಂಚಾರವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾಮೂಲಾಗಿದೆ. ಎನ್.ಎಸ್.ಸಿ.ಎನ್ ಕಪ್ಲಾಂಗ್ ಎಂಬ ದಂಗೆಕೋರ ಗುಂಪು ಮ್ಯಾನ್ಮಾರಿನ NSAZ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತರಬೇತಿ ಶಿಬಿರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡು ಭಾರತವನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇಂಥ ಹತ್ತು ಹಲವು ಗುಂಪುಗಳು ಮುಕ್ತ ಗಡಿ ಸಂಚಾರದ ಲಾಭ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಭಾರತೀಯ ಭದ್ರತಾ ಪಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಕಳ್ಳದಾಳಿ ನಡೆಸಿ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರಿನೊಳಗೆ ಪರಾರಿಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ! ಈ ಕಿಡಿಗೇಡಿಗಳ ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಚೀನಾ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದು ಇವತ್ತಿಗೆ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಭಾರತ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ದಂಗೆಕೋರ ಗುಂಪುಗಳು ತಮ್ಮ ದೇಶದ್ರೋಹಿ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಹಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯಾಚರೆಣೆಗಳೂ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವುದು ದಂಗೆಕೋರರ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ. ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲಕರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯರ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮಾರ್ಚ್ 2003 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರಕಾರ ಮಣಿಪುರದಲ್ಲಿ ಭಾರತ- ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಬೇಲಿಯೊಂದನ್ನು ರಚಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿತ್ತಾದರೂ ತೀವ್ರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಿರೋಧದಿಂದಾಗಿ ಈ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಭಾರತ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ದೇಶಗಳ ಗಡಿಭಾಗದ ಜನರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ, ಕೌಟುಂಬಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬಂಧಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆಕೊಟ್ಟು ಮುಕ್ತ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚತಕ್ಕಂತಾ ನಡೆಯೇ ಆದರೂ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಹಲವಾರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮೈಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡಂತಾಗಿದೆ. ಭದ್ರತಾ ಅವಶ್ಯಕತೆಗನುಸಾರವಾಗಿ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಲಿಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಹಠಾತ್ ನಿರ್ಧಾರ ನಾಗಾ ಬುಡಕಟ್ಟಿನ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಗಡಿಭಾಗದ ಜನರಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಭಾರತ-ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಸರಕಾರಗಳಿಗೂ ಈ ಗಡಿಪ್ರದೇಶ ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ವರ್ಗವೇ ಸರಿ. ಗಡಿಭಾಗದ ಜನರನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಿಯಂತ್ರಿತ ಗಡಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ಅವಕಾಶವೂ ಸರಕಾರದ ಮುಂದಿದೆ. ಮುಕ್ತ ಸಂಚಾರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸದೆ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದರಿಂದ ಈ ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ವರ್ಗದ ನಿರ್ವಹಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಪಾಲಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

(This article was published in Hosa Digantha Newsapaper on 21 February 2017)

      KEERTHIRAJ (prof.keerthiraj@gmail.com)

      

International Relations and Political Science

Alliance University, Bengaluru

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲೂ ರೊಹಿಂಗ್ಯಾಗಳಿಗಿಲ್ಲ ಮುಕ್ತಿ

ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಅಧಿಕಾರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದ ಸೂಕಿ ನೇತೃತ್ವದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೇಲಿದ್ದ ಆಶಾಗೋಪುರ ಕುಸಿದುಬಿದ್ದಿದೆ. ರೊಹಿಂಗ್ಯಾ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗಬಹುದು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ವಿಶ್ವ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಅಣಕಿಸುವಂತೆ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ ಸೂಕಿ ಸರಕಾರ.

-  ಕೀರ್ತಿರಾಜ್

ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿಸಿದ್ದವು. ಹಲವು ದಶಕಗಳ ನಿರಂಕುಶ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಕಳೆದ ವರ್ಷ ತೆರೆ ಎಳೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವೊಂದರಲ್ಲಿ, ಚುನಾವಣೆಗಳು ನಡೆದು ಆಂಗ್ ಸಾನ್ ಸೂಕಿಯವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಅರೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿತ್ತು! ಹೌದು, ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾಗಿ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸಾಂವಿಧಾನಿಕವಾಗಿ ಗೃಹ, ರಕ್ಷಣಾ ಮತ್ತು ಗಡಿ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಖಾತೆಗಳು ಮಿಲಿಟರಿ ಅಧೀನದಲ್ಲಿತ್ತು. ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟಿನಲ್ಲೂ ಮಿಲಿಟರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಗಳಿಸಿದ್ದು ಅರೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವೇ ಆದರೂ, ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ವಿಬಿನ್ನವಾಗಿ ದೇಶವನ್ನು ಹೊಸ ಮನ್ವಂತರದ ಕಡೆಗೊಯ್ಯಲಿದೆ ಎಂದು ವಿಶ್ವ ನಂಬಿತ್ತು. ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಜನರಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದ, ಮಹಾನ್ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದಿ ಮಾನವೀಯತಾವಾದಿ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ವಿಶೇಷಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ  ಆಂಗ್ ಸಾನ್ ಸೂಕಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಭರವಸೆಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದರು. ಸೂಕಿ ಸರಕಾರ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ದಿನ ಸವೆಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಈ ಭರವಸೆಯೂ ಸವೆಯತೊಡಗಿತ್ತು. ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ತಳಮಟ್ಟದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಬದಲಾವಣೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಂತೂ ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದುದು ರೊಹಿಂಗ್ಯಾ ಜನಾಂಗದ ಸಮಸ್ಯೆ.

ಪಶ್ಚಿಮ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ನ ರಾಖೈನ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಸರಕಾರ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿ ಸಮಾಜದಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಮುಸ್ಲಿಂ ಜನಾಂಗವೇ ರೊಹಿಂಗ್ಯಾ. ಸುಮಾರು ಒಂದು ಮಿಲಿಯನ್ ನಷ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಿರುವ ರೊಹಿಂಗ್ಯಾ ಜನಾಂಗ ರಾಷ್ಟ್ರದೊಳಗಡೆ ಇದ್ದರೂ ಇವರಿಗೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಸ್ಮಿತೆಯಿಲ್ಲ. ರೊಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತಿತರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತಿಲ್ಲ, ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಕೂಡ ಈ ಜನಾಂಗಕ್ಕಿಲ್ಲ! ಅಕ್ಟೊಬರ್ ನಲ್ಲಿ ಈ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಗುಂಪಿನಿಂದ ನಡೆದ ಸಶಸ್ತ್ರ ದಂಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಸರಕಾರ ರಾಖೈನ್ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು 'ಮಿಲಿಟರಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ವಲಯ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದೆ. ರಾಖೈನ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಸುಲಿಗೆ, ಕೊಲೆ ಇನ್ನಿತರ ಸರಕಾರಿ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಅಮಾನವೀಯ ಕೃತ್ಯಗಳು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಈ ಬಗ್ಗೆ ವರದಿ ಮಾಡುವುದಿರಲಿ ಈ ಪ್ರದೇಶದೊಳಗಡೆ ಕಾಲಿಡುವಂತೆಯೂ ಇಲ್ಲ.

ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ ದೃಢಪಡಿಸಿದ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಉತ್ತರ ರಾಖೈನ್ ಪ್ರದೇಶದ ಸುಮಾರು 3000 ಮಕ್ಕಳು ತೀವ್ರವಾದ ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯ ಖಾಯಿಲೆಯಿಂದ (Severe Acute Malnutrician - SAM) ನರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸರಕಾರ ರಾಖೈನ್ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು 'ಮಿಲಿಟರಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ವಲಯ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಖಾಯಿಲೆಯಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಗುತ್ತಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಭಾಷಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಂಗ್ ಸಾನ್ ಸೂಕಿ ಈ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ಬಾಯಿ ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸೂಕಿ ಸರಕಾರವಂತೂ ಸೇನೆಗೆ ಬೇಷರತ್ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆ. ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟ್ ನ ಸದಸ್ಯ ಆಂಗ್ ವಿನ್ ಬಿ.ಬಿ.ಸಿ ವಾಹಿನಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದ ಸಂದರ್ಶನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಿಲಿಟರಿ ರೊಹಿಂಗ್ಯಾ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆಸಗುತ್ತಿದ್ದ ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಗೆಳೆಯುತ್ತಾ, ರೊಹಿಂಗ್ಯಾ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಯಾವ ಸೈನಿಕನೂ ಮುಟ್ಟಲಾರ ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅಷ್ಟೊಂದು ಗಲೀಜಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ! ಓರ್ವ ಸಂಸದ ನೀಡಿದ ಈ ವಿಕೃತಿಯೇ ಮೈವೆತ್ತಂತಿರುವ ಹೇಳಿಕೆ ರೊಹಿಂಗ್ಯಾಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ನ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿ ಸಮಾಜದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. 

ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸಂಚು ಪಿತೂರಿಗಳಲ್ಲಿ ರೊಹಿಂಗ್ಯಾಗಳ ಪಾತ್ರವಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ರೊಹಿಂಗ್ಯಾಗಳ ನಾಶ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬಂತೆ ಮಹಾಮಾನವೀಯತಾವಾದಿ ಸೂಕಿ ಸರಕಾರವೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ರೊಹಿಂಗ್ಯಾಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವರಾರು? ಸೂಕಿ ಸರಕಾರೀ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಪತ್ರಿಕೆ The Global Light of Myanmar ರಾಖೈನ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಮಿಲಿಟರಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಹಿಂಸೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ 'The thorn needs removing if it pierces' ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ರೊಹಿಂಗ್ಯಾಗಳನ್ನು ಬೇರು ಸಮೇತ ಕಿತ್ತುಹಾಕುವುದು ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಸರಕಾರದ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಪರಿಹಾರ ಎಂಬರ್ಥದ ಲೇಖನವೊಂದು ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು. ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಗೆ ರಾಖೈನ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ವರದಿ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಅರಕನ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ನ ನಿರ್ದೇಶಕ ಕ್ರಿಸ್ ಲೆವಾ ಹೇಳುವಂತೆ, "ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ನಾಗರಿಕರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ನೂರಾರು ಜನರನ್ನು ಜೈಲಿಗಟ್ಟಲಾಗಿದೆ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡವರನ್ನು ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಲ್ಲಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ರೊಹಿಂಗ್ಯಾಗಳನ್ನು ಅವರದ್ದೇ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ಕೊಲ್ಲಲಾಗುತ್ತಿದೆ." ಹೀಗೆ ಸೂಕಿ ಆಡಳಿತದಲ್ಲೂ ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ ಜನಾಂಗೀಯ ವಿನಾಶ! (Ethnic Cleansing)

ರೊಹಿಂಗ್ಯಾ ಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಸರಕಾರವೇ ಒಳಗೊಂಡಿರುವುದರಿಂದಾಗಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ತನಿಖೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿಯವೆರೆಗೆ ಸೂಕಿ ಸರಕಾರ ಈ ಕುರಿತಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರಿಯ ತನಿಖೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಸರಕಾರ ರಚಿಸಿದ್ದ ಹೊಸ ತನಿಖಾ ತಂಡದ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯಿಂದ ಕಪ್ಪು ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಮಾಜಿ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿ. ಇದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ 2007ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ದಂಗೆಗಳನ್ನು ಅಮಾನವೀಯವಾಗಿ ದಮನಿಸಿದ ಕುಖ್ಯಾತಿಯೂ ಇದೆ. ಇಂಥ ಪೂರ್ವನಿಯೋಜಿತ ಉದ್ದೇಶಗಳಿರುವ ಆಂತರಿಕ ತನಿಖೆಗಳ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವೇ ಸರಿ. ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸೂಕಿ, "ಜಾಗತಿಕ ಸಮುದಾಯ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ನ ಋಣಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳ ಕಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಗಮನ ನೀಡುತ್ತಿದೆ" ಎಂದಿದ್ದ ಸೂಕಿ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ ರೊಹಿಂಗ್ಯಾ ಕುರಿತಾಗಿ ಕಾಳಜಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದಾಗ, "ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳು ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗದ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ದೇಶವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿ" ಎಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನಾಜೂಕಾಗಿ ಜಾರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರು.

ಮಿಲಿಟರಿ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಸಡ್ಡು ಹೊಡೆದು ಆಂಗ್ ಸಾನ್ ಸೂಕಿ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಅಧಿಕಾರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದಾಗ, ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಜನರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯ ಆಶಾಕಿರಣ ಕಂಡಿತ್ತು. ಸೂಕಿ ಆಡಳಿತದ ವೈಖರಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ್ದವರಿಗೆ ಆಡಳಿತವೇ ಸೂಕಿಯವರನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವೂ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ನೊಬೆಲ್ ಶಾಂತಿ ಪಾರಿತೋಷಕ ಪುರಸ್ಕೃತ ಸೂಕಿ ಆಡಳಿತದ ನೆರಳಲ್ಲೇ ರೊಹಿಂಗ್ಯಾಗಳ ಮೇಲಾಗುತ್ತಿರುವ ದೌರ್ಜನ್ಯ, ಹಿಂಸೆಗಳು ವಿಶ್ವರಾಜಕೀಯದ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳಲ್ಲೊಂದು.  ವಿಶ್ವ ಕಂಡ ಮಹಾನ್ ದಾರ್ಶನಿಕರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ಪ್ಲೇಟೊ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, "ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳು ರಾಜರಾಗುವವರೆಗೆ ಅಥವಾ ಆಳುವವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗುವವರೆಗೆ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನವಕುಲದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ತತ್ವಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿ ಒಂದೇ ಕೈ ಸೇರುವಂತಾಗಬೇಕು" ಆದರ್ಶವಾದಿ ಪ್ಲೇಟೊ ಮಾತುಗಳು ವಾಸ್ತವಿಕ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಿಳಿಸಲಾಗದೇ ಹೋದರೂ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಾದರೂ ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ನಾಗರಿಕ ಸರಕಾರ ಈ ಬಗೆಗೆ ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವಂತಾಗಲಿ.

(This article was published in Varthabharathi Newsapaper on 10 January 2017)

      KEERTHIRAJ (prof.keerthiraj@gmail.com)

      

International Relations and Political Science

Alliance University, Bengaluru